با پوست و استخوان سترگش کردم
بر گرده ی کوه خویش گرگش کردم
چندیست تبر به دوش دنبالم هست
آن بت که به دست خود بزرگش کردم
+ نوشته شده در سه شنبه یکم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 23:36 توسط حجت زمانی
|
با پوست و استخوان سترگش کردم
بر گرده ی کوه خویش گرگش کردم
چندیست تبر به دوش دنبالم هست
آن بت که به دست خود بزرگش کردم
آخرین لحظه ی روشنی ام را میان شاپرک ها قسمت خواهم کرد